» ปรากฏว่าคราวนี้โจทย์ก็ Advance ขึ้นไปอีกนิดด้วยการที่บอกว่า ขอเป็นภาษาอังกฤษด้วย !!! เอาแล้วสิ ปัญหาก็บังเกิด เลยต้องไปค้นหาอีกรอบ คราวก่อนเจอใน Wikipedia ภาษาไทย คราวนี้ลองหาในภาษาอังกฤษดู ก็ไปเจอหน้านี้ http://en.wikipedia.org/wiki/Provinces_of_Thailand ก็โอเค … ได้รายชื่อจังหวัดละ … ทีนี้รายชื่ออำเภอ ทำไงดีหว่า … เลยได้คลิ๊กเข้าไปทีละจังหวัด หาหัวข้อ Administration/Administrative Divisions ดูก็จะได้รายชื่ออำเภอของแต่ละจังหวัดมาแล้ว แล้วคลิ๊กเข้าไปที่ชื่ออำเภอ ก็จะได้รายชื่อตำบลออกมา ฟังดูง่ายครับ แต่ 77 จังหวัด = 77 หน้า ได้รายชื่ออำเภอ แต่ต้องเปิดอีก 9 ร้อยกว่าหน้าเพื่อให้ได้ 7 พันกว่ารายชื่อตำบล มีตายกันแน่ๆ

» เมื่อวานหลังจากเก็บรายละเอียดของอำเภอไปได้ครบก็หลับเป็นตาย วันนี้กะว่าต้องมาทำอีก 7 พันกว่าตำบล (แค่คิดก็อ๊วกแตกแล้ว) ก็ดันมาเจอไอ้สิ่งนี้ http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Districts_in_Thailand หน้าเดียวเอาอยู่ ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ อว๊ากก ที่เมื่อวานนั่งทำจนปวดแขน …. ถ้าได้หน้านี้มา แค่เขียนโปรแกรมแป๊ปเดียวก็เรียบร้อยแล้ว …… แต่ยังโชคดีที่ก้อนใหญ่ http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_tambon_in_Thailand ยังไม่ได้ทำ และด้วยรายการนี้แค่เขียนโปรแกรมเท่านั้น …..

» ปล. ที่ทำให้เหนื่อยหนักก็คือ ต้องมา Map ชื่อภาษาไทยที่มีอยู่ กับชื่อภาษาอังกฤษที่ได้มาใหม่ด้วย .. อะจ๊ากกกก

» เริ่มมาจากบริษัทมีแนวทางจะหันไปจับตลาด ซอฟต์แวร์บนโทรศัพท์ มือถือ และขลุกอยู่กับการเลือกค่ายมาหลายสัปดาห์ ตอนนี้ก็เลยมาลงตัวที่ Android เนื่องจากถ้าทำบน iOS ก็จะต้องเสียค่าใช้จ่ายในการเริ่มต้นที่สูงเกินไป (ทั้งเครื่อง Mac ทั้งเครื่อง iPhone/iPad สำหรับใช้เทสอีก)

» เรื่องง่ายๆที่ต้องเริ่มกันก็คือ Hello Android ซึ่งก็๋ไม่มีอะไรมากครับผ่านไปได้ด้วยดี ทำ Widget แปะขึ้นหน้าแรกสนอง Need ก่อนหน้านี้ช่วยไปได้ในระดับนึง (ซึ่งอันนั้นมีแค่ UI กับ Component นาฬิกา เท่านั้น) มาคราวนี้่มันมีข้อมูลเพิ่มขึ้นมาด้วย ทำให้มีหลายๆองค์ประกอบที่เปลี่ยนไป รายละเอียดต่างๆที่เพิ่มมากขึ้น นี่ผมยังไม่ได้บอกสินะครับว่านี่แค่ทำ Mock up เอง

» ตอนแรกก็งมๆ กับ ADT ใน Eclipse ได้ประมาณนึงแล้ว ก็งงๆในหลายๆเรื่อง เช่นว่า จะทำไอ้นั่นยังไง ทำไอ้นู่นยังไง ทำได้นี่ยังไง ตอนแรกก็ออกแนวลากแปะอยู่ได้สักพักนึง กว่าจะเข้าใจได้ว่าไอ้หน้าจอลากแปะนั้นมันใช้แนวคิดยังไงแล้ว ก็ยังไปสะดุดกับเรื่องการ Coding อีก เพราะ Behavior ของโปรแกรมมันไม่ได้เหมือนกับที่เคยๆเขียนซะทีเดียว ออกแนวให้งงๆเหมือนกับตอนที่เขียน Spring แรกๆยังไงอย่างนั้น พองงได้ที่ถึงได้เริ่มไปหา E-Book มาอ่านให้เข้าใจเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อยก่อน ก็ไปเจอกับเอกสารจาก anddev,org เข้า ซึ่งก็มีอธิบายในส่วนหลักๆของ Android App เอาไว้ดีเลยทีเดียว ก็เลยคิดว่าอยากจะ Note ส่วนนี้เอาไว้ก็แล้วกันครับ

» Android มีองค์ประกอบหลักอยู่ 4 ส่วนด้วยกัน ซึ่งแต่ละองค์ประกอบนี้จะมีหรือไม่มีอยู่ใน App ก็ได้ครับ

1. Activity – ส่วนนี้เป็นส่วนที่สำคัญที่สุด ถ้าไม่มีส่วนนี้ App ก็จะทำงานไม่ได้ เพราะเป็นทางเข้าของ App ไม่ว่าจะมีหน้าจอหรือไม่ก็ตาม ซึ่งแน่นอนครับส่วนนี้เป็นส่วนที่ใช้ในการเลือก Layout ในการแสดงผลของ App ด้วยเช่นกัน
2. Intent – นี่ก็เป็นอีกส่วนนึงที่สำคัญครับ แต่ถ้าเป็น App เล็กๆที่มีการทำงานแค่หน้าเดียว ก็อาจจะไม่ได้ใช้มัน เพราะส่วนนี้เป็นส่วนที่ใช้ในการเชื่อม Activity เข้าหากัน เพื่อให้เกิด flow ของหน้าจอของ App ครับ
3. Service – อันนี้ก็คงไม่ต้องอธิบายกันมาก เพราะด้วยชื่อมันเองแล้ว น่าจะทราบดีว่ามันคือโปรแกรมที่ทำงานอยู่เบื้องหลัง และทำงานอยู่ตลอดเวลา
4. Content Provider – เป็นส่วนสำคัญอีกอย่างนึง ที่คอยช่วยในการจัดการกับข้อมูล และช่วยให้เราสามารถแชร์ข้อมูลกับ App อื่นๆได้อีกด้วย

ขอมีสาระแค่นี้ก่อนละกัน …. (จริงๆคิดไม่ออกแล้วว่าจะเขียนอะไรต่อ )

» ขอเกริ่นสักเล็กน้อยก่อนว่า ในยุคแรกเริ่มที่คอมพิวเตอร์มีขนาดมหึมา มีขนาดเล็กลงจนมาตั้งอยู่ภายในบ้านได้นั้น ถือเป็นคลื่นลูกใหญ่ที่ทำให้ทิศทางของเศรษฐกิจโลกก้าวกระโดดขึ้น พอมาถึงวันที่เทคโนโลยีจอภาพ และ พลังงานมาถึงอีกจุดหนึ่ง คอมพิวเตอร์พกพาจึงถือกำเนิดขึ้น และทำให้ธุรกิจขยายวงกว้างออกไปอีก และทุกวันนี้เมื่อเทคโนโลยีด้านการประมวลผล พลังงาน การจัดเก็บข้อมูล และการแสดงผลมาถึงอีกจุดหนึ่งมือก็มาถึงยุคใหม่อีกยุคนึงสำหรับโลกเทคโนโลยี

» ใช่แล้วครับ “อุปกรณ์พกพา” นั่นเองมันเคยมาอยู่ในรูปของโทรศัพท์พกพา หรือ “มือถือ” มันเคยมาในรูปของเครื่องเล่นดนตรี หรือ “เครื่องเล่น mp3″ มันเคยอยู่ในรูปของเครื่องวัดตำแหน่ง “GPS” มันเคยอยู่ในรูปของคอมพิวเตอร์พกพา “โน๊ตบุ๊ค” และเมื่อวิธีการป้อน input แบบหน้าจอสัมผัสมาถึง ทุกสิ่งทุกอย่างที่กล่าวมาข้างต้น ที่เคยรวมตัวกันอย่างหลวมๆ ก็ถูกผนวกรวมกันเป็น “อุปกรณ์พกพา” ที่ว่านี้

» ทำไมผมถึงเรียกมันว่า “อุปกรณ์พกพา”? ทำไมผมไม่เรียกมันว่า “โทรศัพท์มือถือ” หรือ “Smart Phone” เพราะสิ่งที่ผมต้องการหมายถึงนี้ไม่ใช่อุปกรณ์เฉพาะอย่างเท่านั้น แต่นอกเหนือจาก  ”Smart Phone” แล้ว “Tablet” ผมก็นับเป็น “อุปกรณ์พกพา” นี้เช่นกัน เจ้าอุปกรณ์พกพานี้มีความเป็น “คอมพิวเตอร์” มีความเป็น “อุปกรณ์สื่อสาร” และที่สำคัญมันเป็น “อุปกรณ์พกพา” ที่มีรูปแบบของการป้อนข้อมูลคำสั่งได้หลากหลาย และทิศทางของมันก็เข้าถึงผู้คนได้มากกว่าที่คอมพิวเตอร์เคยทำได้เสียอีก

» ด้วยรูปแบบการป้อนข้อมูลที่ “ง่ายกว่า” ขนาดที่ “กระทัดรัดกว่า” เข้าถึง “วิถีชีวิต” กว่า และมันไม่ดูเกินความจำเป็นอย่างที่คอมพิวเตอร์เป็น ลองนึกภาพนะครับว่า sale คนนึงนัดลูกค้าใช้โทรศัพท์ ทำรายการสินค้าสำหรับเสนอลูกค้าแต่ละราย ทำรายการสรุปยอดขาย ค้นหาข้อมูลคู่แข่ง ได้เท่าๆกับที่คอมพิวเตอร์ทำได้ เทคโนโลยีการพิมพ์ผ่าน could printing การจัดเก็บข้อมูลออนไลน์ด้วย could storage ทำให้ความจำเป็นในการใช้งานคอมพิวเตอร์ลดลงขนาดไหน? หรือมองในแง่มุมนักเรียนนักศึกษา หากไม่ได้เรียนในวิชาเฉพาะทางมากๆแล้ว อุปกรณ์เหล่านี้สามารถทดแทนการใช้งานคอมพิวเตอร์ได้แทบทั้งหมด

» แต่ใช่ว่าเจ้า “อุปกรณ์พกพา” นี้จะดีกว่าคอมพิวเตอร์ไปเสียทุกแง่ มันยังด้อยกว่าคอมพิวเตอร์ในเรื่องของ “ขนาดการแสดงผล” “ระยะเวลาการใช้งาน” “การเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ต่อพ่วง” “เนื้อที่การจัดเก็บข้อมูลออฟไลน์” และ “ความเร็วในการประมวลผล” ซึ่งทุกวันนี้ “อุปกรณ์พกพา” ยังไม่สามารถเข้ามาแทนที่คอมพิวเตอร์ได้อย่างสมบูรณ์ แต่ก็กำลังคืบคลานเข้ามาอยู่เรื่อยๆ

» ความสนใจของตัวเองตอนนี้ก็มีเรื่องการ HTML5 กับ Mobile Application เป็นหลัก เบื่องานพวก Windows Application/Back End/Core System/Framework พอสมควรเลย จะเรียกว่าอิ่มตัวก็ได้มั๊ง แถมตอนนี้ในมือก็มี Android Spec ไม่ต่ำอยู่เครื่องนึง ก็เลยอยากจะทำอะไรบางอย่างให้มันเกิดประโยชน์เสียหน่อย

» ผมก็ไม่รู้ว่ามีใครสนใจติดตาม Blog ร้างๆอันนี้อยู่บ้าง แต่ก็ขอขอบคุณที่ติดตามครับ

นี่คือหน้าตาบรรจุภัณฑ์ หน้าตาสวยงามมาก ห่อกันอยู่หลายชั้นเลยทีเดียวครับ ที่เห็นอยู่นี้มีชั้นฟิล์มพลาสติกอยู่ชั้นนึงด้วย

อันนี้ภาพจากด้านข้างครับ

เอกสารอธิบายวิธีการแกะกล่องนี้ ซึ่งต้องบอกเลยว่า แกะยากมาก โดยเฉพาะตอนแกะกรอบใสออกมานี่ ลำบากใช้ได้เลยทีเดียวครับ

กว่าจะถอดส่วนพลาสติกสีขาวๆออกมาอย่างในรูปนี้ใจก็ตุ๊มๆต่อมๆเหมือนกันแฮะ ดึงถูกด้านไม๊ จับแรงไปหรือเปล่าหว่า

รื้อออกมาแล้วก็หน้าตาแบบนี้ครับ (กระจัดกระจายเต็มโต๊ะไปหมดจริงๆ)

กำลังเปิดเครื่องขึ้นมาครับ ตรงนี้รู้สึกว่าช้าพอสมควร ความเร็วในการเปิดเครื่องนี่พอๆกับเปิด Nokia 5730XpressMusic ที่ใช้อยู่เลย เวลาใกล้เคียง แต่ก็รู้สึกว่าช้าไม่ค่อยทันใจเท่าไหร่แฮะ เวลาที่หน้าจอเปลี่ยนก็จะมีภาพแอบเละๆขึ้นมาแว๊บนึงทุกครั้ง แอบรู้สึกแย่กับตรงนั้นนิดหน่อยเหมือนกัน

เปิดเครื่องเสร็จก็มีเอกสารให้เราอ่านอีกนิดหน่อย เช่นต้องตั้งค่าอะไรบ้าง .. อ้อ ได้เครื่องมาครั้งแรกต้อง ชาร์ทให้เต็มก่อนใช้ ซึ่งจะชาร์ทไปใช้ไปก็ได้ แต่อย่าชาร์ทกับคอมพิวเตอร์นะ เพราะเท่าที่ลองดู ต่อคอมพ์ทีไร ใช้เครื่องไม่เคยได้เลย ส่วนในภาพนี้จะเห็นได้ชัดว่าส่วนที่เป็น E ink จะไม่สะท้อนแสงมากเหมือนจอ LCD ทั่วไปครับ

ลงทะเบียน หน้าจอนี้ให้ login เข้า B&N Network ( Firmware 1.2.0 สามารถ register ผ่าน WiFi ได้แล้วครับ)

เมนูหลัก (สีค่อนข้างมืดไปหน่อยแฮะ) หลังจากที่เสียบสาย USB แล้วสามารถเอาไฟล์ไปบันทึกใน My Documents ได้ทันทีเหมือนเป็น Drive นึงเลยแต่เสียเวลาอยู่พอสมควรเหมือนกันนะ ลองอยู่ตรงนี้นานมาก

อันนี้หน้าจอ shop มีราคาขึ้นให้เห็นอยู่ด้านหลังรายชื่อหนังสือ

ข้อมูลอุปกรณ์ จากตรงนี้จะเห็นว่าไม่ได้ใส่ microSD เสริม เนื่องจากยังไม่ได้เตรียมของไว้ และหลังจากที่ลองๆพยายามหาที่ใส่ SD อยู่พักนึงถึงได้รู้ว่า ช่องใส่ microSD มันอยู่ข้างในแฮะ

ตอนเสียบ USB เข้าคอมพิวเตอร์จะขึ้นแบบนี้ ถึงมันบอกว่า unmount แล้วจะสามารถใช้งานได้ขณะชาร์ท แต่ไม่เห็นทำได้เลย

ท้ายสุดให้ดูเล่มกันรอยที่สั่งมาพร้อมกัน หน้าตาดูดีเลยทีเดียว

เท่าที่ลองจับๆคลำๆดูวันนี้ประทับใจใช้ได้เลยครับ ถึงแม้ความเร็วในการเปลี่ยนหน้าจะช้าไปหน่อยก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วคงไม่ได้เขียนอะไรเป็นสาระมากนัก อาจเป็นเพราะง่วงแล้วก็ได้  ไปก่อนล่ะคร๊าบบ

แล้วความคิดก็เลยเถิดไปจนคิดได้ว่า ไอ้หน้าจอขนาดใหญ่เทอะทะนั่น จริงๆแล้วมีไว้เพื่อให้มองเห็นได้สะดวกเท่านั้น ถ้าเราสามารถผลิด LCD/LED หรืออะไรก็แล้วแต่ที่มีขนาดเล็กกว่านี้ได้อีกเยอะๆ แล้วให้เลนส์กำลังขยายสูงๆมาดึงขนาดขึ้นมาล่ะ น่าจะช่วยลดค่าใช้จ่ายและการดูแลรักษาไปได้เยอะเลยทีเดียว อ่าว แล้วถ้าอย่างนี้ touch screen ทำไงล่ะ?

เรื่อง toucj screen ก็มีความคิดไว้แล้วเหมือนกัน คือให้ติด webcam ไว้ที่ด้านข้างของ moniter 2 ตัว แนวคิดเดียวกับ MS Surface นั่นแหละ (ดีไม่ดีติดไว้ 3 ตัวเลยก็ได้ ใช้สำหรับการ video conference ไปในตัวเลยก็ดีนะ) ซึ่งวิธีการนี้ทำให้เราได้ความสามารถ Multitouch มาด้วยในตัว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น อุปกรณ์ชิ้นนี้ ยังต้องพึ่งพาเทคโนโลยีอีกมาก เพราะต้องทำสิ่งต่างๆเหล่านี้ให้มีขนาดเล็กจัดเลยทีเดียว

แล้วก็คิดได้อีกวิธีนึง คือ ทำเป็นแว่นตาเสียเลยสิ ถ้ามันไม่ทำให้รู้สึกเกะกะสายตาเพราะแสงที่ต้องวิ่งเข้าไปที่เลนมากนักนะ แต่วิธีการนี้ก็ใช้เทคโนโลยีที่เหนือกว่าไปอีก เพราะต้องทำให้มองเห็นได้โดยไม่รบกวนทัศนวิสัยของผู้ใช้งานอีกต่างหาก ลองมามองอีกมุมนึงกัน  ถ้าไอ้แว่นนี้ มันความสามารถพิเศษแบบประมาณว่า ถ้าเจออุปกรณ์ที่ว่านี้อยู่ในวิสัยทัศน์ ก็จะมีกำลังขยายที่สุงขึ้นล่ะ … น่าจะเยี่ยมเลยสินะ

จบเรื่องเพื้อฝันไว้แค่นี้ดีกว่า .. ไปธุระก่อนล่ะ …

จอภาพ

• Kindle และ Nook ได้ตรงนี้ไปเต็มๆ เพราะแสดงผลด้วย e-ink ที่ทั้งประหยัดไฟและรักษาสุขภาพดวงตา เพราะไม่ต้องจ้องมองจอที่มีแสงสว่างจ้าตลอดเวลา รวมถึงคุณสมบัติของจอที่ไม่สะท้อนแสง ทำให้สามารถอ่านกลางแจ้งได้
• iPad เป็นข้อดีอีกมุมนึงที่เป็นจอ LED ที่ให้การแสดงผลได้ครบทุกสี เป็น Entertainment Device ที่ดีตัวนึง เป็น Innovation การนำเสนอ e book ชั้นเยี่ยม
• PRS-300 ใช้ e-ink เช่นเดียวกับ Kindle และ Nook แต่ขนาดจอจะเล็กกว่าคือ 5 นิ้ว ( Kindle และ Nook มีหน้าจอขนาด 6 นิ้ว)

ขนาด และ น้ำหนัก

• Kindle บางมาก แค่ 0.38 นิ้วเท่านั้นน่าจะบางที่สุดในกลุ่มนี้แล้ว แต่ตามความกว้างและยาว จะใหญ่กว่า Nook นิดหน่อย และเบาที่สุดใน 3 ตัวนี้
• Nook หนากว่า Kindle นิดหน่อย แต่ก็เท่าๆกับ iPad คือหนาอยู่ที่ 0.5 นิ้ว แต่ด้านกว้างและยาวแล้วจัดว่าเล็กที่สุด
• iPad ใหญ่กว่าเพื่อนทั้ง ด้านกว้าง ด้านยาว และความหนา แต่เนื่องจากเป็นตัวเดียวที่มีจอแสดงภาพขนาดใหญ่ถึง 12 นิ้ว รวมถึงหนักกว่าเพื่อนด้วยเช่นกัน
• PRS-300 ความบางไล่เลี่ยกับ Kindle อยู่ที่ 13/32 นิ้ว หรือประมาณ 0.4 นิ้ว แต่ด้านกว้างและยาว น่าจะเล็กที่สุด (เพราะจอเล็กกว่าเพื่อน)

อายุการใช้งานแบ๊ตเตอร์รี่ - จริงๆแล้วหัวข้อนี้เปรียบเทียบกันได้ยาก เพราะจากข้อมูลบนเว็บเป็นการเปรียบเทียบข้อมูลคนละชุดกัน เลยเอาเป็นว่าจะเอาเฉพาะข้อมูลมาพูดถึงก็แล้วกันครับ

• Kindle นานที่สุดแล้วคืออ่าน e book อย่างเดียวไม่เปิด wifi นานที่สุดคือ 14 วัน
• Nook นานที่สุดคืออ่าน e book อย่างเดียวไม่เปิด wifi คืออยู่ที่ 10 วัน คิดว่าเป็นเพราะจอ LED touchscreen ที่กินไฟเยอะกว่าปุ่มกดของ Kindle
• iPad ของแปลกในกลุ่มนี้ ตาม spec คือใช้ wifi เปิดเว็บอย่างเดียวอยู่ที่ 10 ชั่วโมง แต่ใน review หลายๆเจ้าบอกว่า อยู่ได้นานถึง 12 ชั่วโมง
• PRS-300 อายุการใช้งานอาจจะนานที่สุดในทั้งหมด เพราะใน specification ระบุว่าใน format BBeB สามารถเปิดได้ 7500 หน้า (Kindle เปิดได้ 7000 หน้า)

ร้านหนังสือ

• Kindle ใช้ของ Amazon ซึ่งมีเป็นแสนๆเล่ม ซึ่งตัวเลขที่โฆษณาไว้คือมากกว่า 450,000 เล่ม และมีครบทุกหมวดหมู่ ล่าสุดค้นเรื่อง WCF (Windows COmmunication Foundation) ก็พบตามปกติ แต่จำนวนจะน้อยกว่า ที่เป็น real book อยู่พอประมาณครับ
• Nook ใช้ของ Barnes&Noble ซึ่งโฆษณาว่ามีหนังสือกว่า 500,000 เล่ม แต่ไม่ครบทุกหมวดหมู่แฮะ เพราะค้นเรื่อง WCF แล้วไม่เจอเลยสักเล่ม
• iPad เหมือนจะน้อยกว่าเพื่อนเพราะใน iStore มีแค่ 68,000 เล่ม แต่สามารถลง Kindle for iPad ได้ จำนวนหนังสือก็เลยเพิ่มปุ๊ปปั๊ป เป็นหลายแสนเล่มไปซะอย่างนั้น
• PRS-300 น่าจะแย่กว่าชาวบ้านเค้า เพราะดูเหมือนไม่มีร้านหนังสือเป็นของตัวเอง แต่ก็เห็นแว๊บๆว่าการรองรับ ePub ก็ทำให้สามารถใช้กับหนังสือของร้านไหนก็ได้

ระบบปฏิบัติการ

• Kindle เป็น Linux based ครับ ไม่รู้รายละเอียดมากกว่านี้เหมือนกัน
• Nook ข้างในเป็น Andriod 1.6 ไม่รู้ว่าตอนนี้จะมีเวอร์ชั่นใหม่กว่าหรือยัง อยากให้เป็น 2.1 นะ
• iPad ไม่ต้องคิดมากเป็น iPhoneOS แน่ๆไม่ต้องสงสัย
• PRS-300 เป็น MontaVista Linux

ในแง่นี้ดูเหมือน Kindle กับ Nook จะมีภาษีดีกว่าเยอะอยู่นะครับ

มาเขียนเพิ่มเติมอีกรอบครับ หลังจากนั่งอ่านนั่งดูไปเรื่อยๆ ตอนเขียนรอบแรกอาจจะผ่านๆไป เพราะมันมีหลายหัวข้อนึกออกบ้างนึกไม่ออกบ้าง (ฮา)

ฟอร์แม๊ตไฟล์ที่เปิดอ่านได้บนเครื่อง

• Kindle ดูเหมือนจะมีภาษีดีกว่า nook นิดหน่อยที่รองรับไฟล์ได้มากกว่า คือ Kindle (AZW), TXT, PDF, Audible (Audible Enhanced (AA, AAX)), MP3, unprotected MOBI, PRC natively; HTML, DOC, JPEG, GIF, PNG, BMP through conversion.
• Nook รองรับไฟล์พื้นฐานอย่าง EPUB, PDB, PDF, JPG, GIF, PNG, BMP, MP3 และเขียนไว้อย่างชัดเจนว่าไม่รองรับ DOC, LIT, TXT, AMZ (Amazon), LRZ/LRX (Sony)
• iPad ฝั่งนี้ยังไงก็เยอะสุดอยู่แล้ว เพราะเป็นเหมือน Computer เครื่องนึงเลย รองรับเยอะแยะเต็มไปหมด ถ้าสนใจรายละเอียดตรงนี้แนะนำให้ไปอ่านที่ เว็บเค้า ตรงๆจะดีกว่า
• PRS-300 ePub (Adobe DRM protected), PDF (Adobe DRM protected), BBeB Book (PRS DRM protected), ePub, BBeB Book, PDF⁵, TXT, RTF, Micrsoft® Word (Conversion to the Reader requires Word installed on your PC)

อินเตอร์เน็ต

• Kindle 3G, GPRS/EDGE
• Nook 3G, Wifi b/g
• iPad Wifi, Bluetooth และ 3G/EDGE สำหรับรุ่น Wifi + 3G
• PRS-300 ไม่มีข้อมูลว่าต่ออินเตอร์เน็ตได้

เนื้อที่เก็บข้อมูล

• Kindle 2GB เท่านั้น
• Nook 2GB แต่มี Slot MicroSD
• iPad ใหญ่กว่าเพื่อนที่ 16/32/64 GB แต่ไม่มี Port สำหรับ External เหมือนเดิม
• PRS-300 512MB เท่านั้น

โดยรวมก็เป็นหนังที่ทำออกมาได้ดีครับ เพียงแต่ว่าถ้ามีหนังอื่นที่สนใจอยู่แล้วเรื่องนี้ก็คงเป็นรองแน่

ก็ค่อนข้างจะมีรายละเอียดเยอะมากเลยทีเดียว กว่าจะทำให้เป็นอย่างที่เห็นได้ก็ลองผิดลองถูกกันอยู่เป็นชั่วโมงเลยทีเดียวครับ ตอนนี้ก็รู้สึกว่า Logo มันไม่เข้ากับ Theme เลยแฮะ เหมือนสติ๊กเกอร์แปะท้ายรถแข่งมาแปะอยู่บนกล่อง macbook ซะงั้น

ก็สนุกดีครับ มีอะไรแปลกใหม่เยอะกว่า Theme เก่าเยอะเลยทีเดียว

Kindle2 from Amazon is looking good with largest online book store and world wide delivery but I must pay more than 80 usd for import tax!!! (with leather cover)

Nook from Barnes & Noble is looking good with android, color touch screen and expandable memory but look like its currently deliver only in US.

But I can ask my friend to carry it for me in Thailand.. but which one? its a single price Kindle2 and Nook is 259USD the same.

Look like feature and brand is make me so confuse !!!